I. Yuva bir temas galerisi. Temas demişken…….. Öyle lafın gelişi değil. Yakın ve sıcak bir temastan söz ediyorum. İnsanı pekâlâ şaşırtabilecek sonuçlara gebe bir başka tür yakınlık. Kaçınılmaz. Görünür-görünmez. Hatta insanı apansız bazı hayati kararlar almak zorunda bırakabilecek denli çarpıcı veçhelere bürünebilir. Bilinç kapılarını ardı ardına açabilir. Örnekler dizilip önüne konduğunda kimse şaşırmayacak. Düşün ki kulağında kir birikmiş ve ilerlemeye karar vermiş. Ayak ba

İbrahim Güngör’e……. Dostluğun sayılmaz bereketiyle şükran…… Uzamın sözü var: Duymak için sessizliğe doğru usulca yayılmanı bekliyor. Günlerin makarasına dolanan bünyeler çoktan güneşe bırakmış kendini. Topyekûn. Oradan verecekleri meyvelerden yeni bir nesil doğacak. Medina’nın kuzey kapısından salacağın iççekiş güneye ulaştığında sen çoktaaaan dansa hazır kanatlarla donatılmış olacaksın. Çağ kendini gözden geçirirken dönüşen bir elementtir; çok çöller yuttu gövdelerini bunu

Tûba İmik’e yeni yuvası ve yuva tasavvuru için dostlukla……. I. Yuva sadece içe dönüş değildir diye düşündüm. Dışımızda bir yere; belirli bir adrese-kimliğe-cemiyete-bedene-eşe-dosta vesaire vesaire yerleşmekten ibaret de olamaz. Sanki o daha ziyade bizimle dolan, bizimle boşalan, ruhsal-bedensel postumuz. Kendinden büyük bir sözcük daha. Öyle ki sözcük değil de hayatı kavrayış olarak ele alınsa, yeridir. Ama bahsettiğim; elimizi kolumuzu bağlayıp, öznesini dumura uğratan ci