I. Okuma eyleminin kendiliğinden türetip varettiği tamlamalar üzerine düşünüyorum da…… Okuma iştahı. Okuma arzusu. Okuma iflası. Okuma etiği. Okuma doygunluğu. Okuma perhizi. Okuma kararlılığı. Okuma dalgınlığı. Okuma iltihabı. Okuma ritüeli. Okuma çılgınlığı. Okuma ısrarı. Okuma kültü. Okuma istenci. Okuma kutsiyeti. Okuma maratonu……….. Çoğul yaşantıların kat kat yoğunluğudur o tamlamalarda kendiliğinden çiçek açan. İçimize-dışımıza ve katettiğimiz satırlara-yaşantılara-olg

I. Beyaz geceler ve kentlerin görünür-görünmez hallerine dair yazmak istediğimde kalemi oynatan, klavyeyi tıkırdatan sözcüklerin şen şakrak-müstehzi-hazırcevap-baskın bir tona büründüğünü bizzat gözlerimle gördüğüme; oyuncu seslerini duyduğuma; titreşimlerini yanımda-yöremde son derece canlı hissettiğime eminim. Yaşadıklarıma onlar mı verecek anlamını. Kurguyu onlar mı belirleyecek. Literatüre çoktan girmiş tamlamalarla sıkıştırılacak mı açılıp saçılmaya, yeniyle hemhal olmay

I. Manifesto yazmayı da okumayı da çok severim. İlk kitabıma giden yolu manifesto taşlarıyla döşediğimi söylesem abartmış olmazdım. Roland Barthes sağolsun*. En doğru zamanda, o kritik yol ayrımında imdadıma yetişmiş. Sağlam pas, isabetli vuruş. Maceramıza türlerle ilişkimiz üzerinden yaklaşmayı denesek sadece bireysel yazı evrenimize değil genel olarak yazma eylemine dair de epey kapı aralardık. Hayatıma bakıyorum ve bana havale edilen bazı yazılı metinlere gayriihtiyari ma